یکی از مریدان حسن بصری ؛ عارف بزرگ ؛ در بستر مرگ استاد از او پرسید :"مولای من! استاد شما که بود ؟ "حسن بصری پاسخ داد :..."صدها استاد داشته ام و نام بردنشان ماه ها و سال ها طول می کشد و باز هم شاید برخی را از قلم بیندازم .""کدام استاد تاثیر بیشتری بر شما گذاشته است ؟"حسن کمی اندیشید و بعد گفت :"در و

جمعه ی هفته ی گذشته لحظاتی را به دور از مشغله های زندگی، در دامان طبیعت گذراندیم.در میان دشت و صحرا در مسیر پیاده روی انبوهی از زباله نظرمان را به خود جلب کرد. با نزدیک شدن به آن، صحنه هایی را دیدیم که خود جای بسی تأمل داشت. معلوم شد که انبوه زباله چیزی نبود جز سیب زمینی!!! کشاورزانی که

یکی درباره ی اهمیت یادگیری در جوانی میگفت:"یادگیری در دوران جوانی مانند نوشتن و حکاکی بر روی سنگ است و در سنین بالاتر مانند نوشتن بر روی آب ". البته این گفته به معنای این نیست که یادگیری فقط در جوانی و دوران خاصی از زندگی امکان پذیر است! بلکه دانشمندانی همچون سراج الدین سکاکی در سنین بال

جان جندی یک کشاورز در نواحی شمال شرقی تایلند است. او پس از ترک دانشگاه مرکز "پان پان را برای خود تاسیس کرد. او همیشه بر این باور است که زندگی بسیار آسانتر و راحتتر از آنچه که ما فکر میکنیم، هست. او در یک مصاحبه به بخشی از تجربههای زندگی خود و نیاکانش اشاره کرده و میگوید: من همیشه در زندگی به ه

زن جوانی پیش مادر خود میرود و از مشکلات زندگی خود برای او میگوید و اینکه او از تلاش و جنگ مداوم برای حل مشکلاتش خسته شده است. مادرش او را به آشپزخانه برد و بدون آنکه چیزی بگوید سه تا کتری را آب کرد و گذاشت که بجوشد. سپس توی اولی هویج ریخت در دومی تخم مرغ و در سومی دانه های قهوه. بعد از بیست دقیقه

پندی ندارم!حرفهایم بیشتر تجربه زندگی اند. هر کسی که بخواهد زندگی را تجربه کند حرفی برای گفتن به دیگران خواهد داشت.حرفهایی که زبان خود را دارند و گوینده خود را. قلم بردار و بنویس. به قول استادم، خوب نوشتن، خوب فکر کردن است...

پندی ندارم!حرفهایم بیشتر تجربه زندگی اند. هر کسی که بخواهد زندگی را تجربه کند حرفی برای گفتن به دیگران خواهد داشت.حرفهایی که زبان خود را دارند و گوینده خود را. قلم بردار و بنویس. به قول استادم، خوب نوشتن، خوب فکر کردن است...

فکر نمیکردم ایلام مردمانی مهمان نواز و مهربانی داشته باشد،مسیر به علت کوهستانی بودن پر پیچ و خم است و کمی خسته کننده.شهر کوچک و خوش آب و هوایی دارد. آنجا این به ذهنم رسید که خدایا در این مسیر طولانی شهری وجود دارد بنام ایلام که این شهر خانواده هایی را گرداگرد هم جمع کرده است و برای خود زندگانی باصف

پندی ندارم!حرفهایم بیشتر تجربه زندگی اند. هر کسی که بخواهد زندگی را تجربه کند حرفی برای گفتن به دیگران خواهد داشت.حرفهایی که زبان خود را دارند و گوینده خود را. قلم بردار و بنویس. به قول استادم، خوب نوشتن، خوب فکر کردن است...

خداوند بی نهایت است و لا مکان و بی زمان اما بقدر فهم تو کوچک میشود و بقدر نیاز تو فرود می آید و بقدر آرزوی تو گسترده میشود و بقدر ایمان تو کارگشا میشود و به قدر نخ پیر زنان دوزنده باریک میشود و به قدر دل امیدواران گرم میشود یتیمان را پدر می شود و مادر بی برادران را برادر می شود بی همسرماندگان را ه

خدا خیر دهد معلمی را که نکته ای تربیتی و اخلاقی را به دانش آموز خود می آموزد و این نکته تا ابد همراه و راهنمایش می شود. آقای جمشید رضایی معلم ادبیات فارسی دوم راهنماییم همیشه میگفت: بچه ها!تمام این دروسی که به شما می آموزم را از یاد خواهید برد الا نکات اخلاقی و تربیتی که من به شمامی آموزم! مثلا میگف

تنها در یک واژه خلاصه می شود اما به پهنای آسمان ها معنی دارد، نامش"فداکاری"یست. واژه ای که برای همه آشناست، واژی ای که خود به تنهایی توانست قلوب یک ملت را متلاطم کند و همه و همه را یکباره در مقابل تهاجم و جنگ هشت ساله دشمنی که حمایت جهانی را بر پشت خود حمل میکرد بسیج کند و هر کسی را به طریقی از کود

پندی ندارم!حرفهایم بیشتر تجربه زندگی اند. هر کسی که بخواهد زندگی را تجربه کند حرفی برای گفتن به دیگران خواهد داشت.حرفهایی که زبان خود را دارند و گوینده خود را. قلم بردار و بنویس. به قول استادم، خوب نوشتن، خوب فکر کردن است...

امروز بر حسب اتفاق آمدم و به اینجا سری زدم... شش سال گذشت... روز ها و سالهایی که اندیشه های مختلفی را از ذهن عبور میدهند... بزرگ می شویم...نیاز جدید...فکر جدید... اندیشه ای جدید... + نوشته شده در پنجشنبه هشتم تیر ۱۳۹۶ساعت 20:6 توسط نویسنده |